Voor het testen van een grote partij zonnepanelen maakt SolarTester een steekproef. Door vooraf duidelijke afspraken te maken, voorkomen we discussie achteraf. Hier leest u meer over het bepalen van de steekproef, wat het eventuele escalatiepad is en wanneer een batch wordt geaccepteerd of afgewezen. Het bepalen van de steekproefgrootte en acceptatie van de panelen gaat volgens de methode ISO 2859-1. Door gebruik te maken van deze algemene erkende en veel gebruikte methode is voor iedereen duidelijk wat en hoe getest wordt. Met deze wetenschappelijke onderbouwing is er vooraf duidelijkheid over de geldigheid van de testresultaten.

Bepalen steekproefgrootte

Bij het bepalen van de steekproefgrootte spelen twee aspecten een rol. Allereerst de grootte van de totale populatie. Voor de tests die SolarTester uitvoert, betekent dit het aantal panelen dat voor een bepaald project gebruikt gaat worden. Het tweede aspect wat meegenomen wordt, is het inspectieniveau. De ISO methode kent drie niveaus van testen.

Level 1 Verlaagd inspectieniveau
Dit niveau wordt gebruikt wanneer voor een bepaalde leverancier of productieproces in het verleden meerdere tests op level 2 succesvol zijn uitgevoerd of wanneer er veel vertrouwen is in de kwaliteit van het product.
Level 2 Normaal inspectieniveau
Level 3 Aangescherpt inspectieniveau
Dit niveau wordt gehanteerd wanneer er in het verleden problemen zijn geweest met de leverancier of producten die getest moeten worden.

Het niveau wordt per test vastgelegd en kan zelfs gedurende de test nog aangepast worden. Bijvoorbeeld als tijdens een test op level 1 meer gebreken worden gevonden dan toegestaan, kan het inspectieniveau worden verhoogd naar level 2 of zelfs level 3. Door gebruik te maken van de ISO 2859-1 is dit escalatiepad vooraf duidelijk.

Met de combinatie van populatiegrootte en inspectieniveau wordt in de steekproeftabel de grootte afgelezen. Hieronder vindt u een voorbeeld van de steekproeftabel. Eerst zoeken we in de tabel de regel op waarin onze populatie valt. Vervolgens zoeken we in die regel de kolom op met het inspectieniveau. De letter die we hier vinden gebruiken we verderop in de tabel op de steekproefgrootte af te lezen.

Lot grootte Level I Level 2 Level 3 KENGETAL GROOTTE
2-8 A A B A 2
9-15 A B C B 3
16-25 B C D C 5
26-50 C D E D 8
51-90 C E F E 13
91-150 D F G F 20
151-280 E G H G 32
281-500 F H J H 50
501-1200 G J K J 80
1201-3200 H K L K 125
3201-10000 J L M L 200
10001-35000 K M N M 315
35001-150000 L N P N 500
P 800
Q 1250
R 2000

Steekproeftabel

Acceptatie en afwijzen van zonnepanelen

Naast de steekproefgrootte moet bepaald worden wat de acceptatie- en afwijscriteria zijn. Bij het beoordelen van de kwaliteit van producten, worden gebreken ingedeeld in drie categorieën.

  • Kleine gebreken: fouten die de meeste gebruikers niet zullen opmerken of niet erg zullen vinden.
  • Grote gebreken: fouten die een gebruiker niet zal tolereren.
  • Kritische gebreken: totaal onacceptabele fouten

SolarTester maakt gebruik van de beoordelingscriteria van MBJ – de leverancier van ons testlab – en bovenstaande indeling sluit aan met de MBJ beoordelingscriteria. Hierin worden modules beoordeeld en ingedeeld in klasse A, B, C of D. Een module in klasse B heeft een of meerdere kleine gebreken, klasse C heeft grote gebreken en klasse D bevat kritische gebreken.

AQL
Voor de acceptatie en afwijzen van een batch gebruiken we de AQL methode. AQL is een afkorting die staat voor Acceptable Quality Limit. Met de AQL leggen we het maximaal percentage van de totale populatie vast dat kleine, grote of kritische gebreken mag vertonen. Zo betekent AQL 4.0 voor kleine gebreken dat maximaal 4% van de producten uit de hele populatie een klein gebrek mag vertonen.

Voor een test moeten we daarom een AQL vastleggen voor de 3 soorten gebreken: een AQL voor kleine gebreken, grote gebreken en kritische gebreken. Voor kleine gebreken wordt meestal een AQL van 4.0 gehanteerd. Vanwege het feit dat er altijd een bepaalde mate van onzekerheid bestaat over hoe representatief een steekproef is voor de hele populatie, wordt in de steekproef een hoger percentage toegestaan. De aantallen toegestane gebreken per AQL niveau kan worden afgelezen in de AQL tabel. Hieronder vindt u een voorbeeld van een vereenvoudigde AQL tabel, hierin worden voor 2 AQL getallen de bijbehorende aantallen getoond waarbij de steekproef nog net geaccepteerd wordt.

Een voorbeeld van bepalen steekproef

Om een en ander te illustreren, hebben we hieronder een voorbeeld opgesteld. In het voorbeeld moeten de panelen getest worden voor een project met 3000 panelen. Omdat er weinig ervaring met de leverancier is, wordt gekozen voor een test niveau van level 2. In lijn met wat er in de industrie gangbaar is gebruiken we AQL 4.0 voor kleine gebreken, en voor grote gebreken een AQL van 0.4. Voor kritische gebreken hanteren we een AQL 0.

KENGETAL GROOTTE AQL 0.4 AQL 4.0
A 2 0 0
B 3 0 0
C 5 0 0
D 8 0 0
E 13 0 1
F 20 0 2
G 32 0 3
H 50 0 5
J 80 0 7
K 125 1 10
L 200 2 14
M 315 3 21
N 500 5 21
P 800 7 21
Q 1250 10 21
R 2000 14 21

Vereenvoudigde AQL tabel

In de steekproeftabel kunnen we aflezen dat bij een project van 3000 panelen en een steekproef van level 2, de letter K hoort. In de vereenvoudigde AQL tabel hierboven kunnen we aflezen dat bij letter K een steekproef van 125 stuks hoort, en bij AQL 4, 10 modules kleine gebreken gevonden mogen worden, en bij AQL 0.4 1 module gevonden mag worden met grote gebreken. Vertaald naar de MBJ criteria betekent dit dat er maximaal 10 modules als B beoordeeld mogen worden, en maximaal 1 module als C beoordeeld mag worden. Geen van de modules mag beoordeeld worden als D.

Als er tijdens de test blijkt dat het maximum aantal toegestane modules boven het AQL-aantal komt, kan besloten worden om de steekproef te vergroten. In dit voorbeeld schalen we dan op van level 2 naar level 3. We gaan dan van letter K naar letter L; de steekproef wordt uitgebreid van 125 modules naar 200 modules. De AQL 4.0 wordt dan 14, de AQL 0.4 wordt dan 2.

Wilt u meer weten over onze testmethode? Neem dan vrijblijvend contact met ons op.